Czułość i bliskość stymulują pozytywne i uspokajające emocje. W ich braku napięcie i stres mogą przejąć kontrolę, czasami zakłócając nastrój lub sen.
Koncentruje się na innych obszarach.
Wiele kobiet przekształca ten odczuwany brak w siłę napędową: inwestują w swoją karierę, pasje, przyjaźnie lub rozwój osobisty. Te wybory są wzbogacające, nawet jeśli nie zastępują całkowicie ciepła ludzkich relacji.
Samotność może podkopać pewność siebie.
Zbyt długie życie bez uczucia i uznania może zaszkodzić poczuciu własnej wartości. Można w końcu zwątpić w swoją wartość, nawet jeśli brak ten nie ma nic wspólnego z osobistą niedoskonałością.
Adaptacja jest możliwa, ale ma swoją cenę.
Tak, kobieta potrafi przystosować się do emocjonalnej samotności. Ale to oderwanie często ma swoją cenę: odrętwienie serca. Uczymy się mniej czuć, chronić siebie, czasami kosztem naszej wewnętrznej witalności.
Potrzeba kontaktu wykracza poza sferę fizyczną.
Bliskość to przede wszystkim czułość prostych gestów: porozumiewawczego spojrzenia, szczerego uścisku, głębokiej rozmowy, wspólnej chwili. Te drobne wyrazy uczuć często są warte więcej niż długa przemowa.
ciąg dalszy na następnej stronie
Serce zawsze tęskni za połączeniem.
Niektóre kobiety potrafią długo wytrzymać bez emocjonalnej więzi, ale żadna z nich tego nie idealizuje. Nawet najbardziej niezależne w końcu dostrzegają tę uniwersalną potrzebę: potrzebę kochania i bycia kochanym. Brak bliskości to nie tylko brak czułych gestów; to także utrata emocjonalnego bezpieczeństwa, które daje poczucie prawdziwego życia. I nawet jeśli kobieta potrafi przetrwać ten etap z siłą, jej serce prędzej czy później zapragnie ciepła prawdziwej więzi.
