Ethan przesunął w moją stronę kilka zadrukowanych stron. Zobaczyłem twarz Gavina na ziarnistym zdjęciu z portalu z rejestrami nieruchomości w Ohio – ten sam zadowolony wyraz twarzy, nieco krótsze włosy. Był tam też inny wpis z Michigan, dołączony do adresu pod Grand Rapids. Inne nazwisko, te same oczy.
Ethan kontynuował cicho. Powiedział, że w Ohio kobieta o imieniu Linda Farrow złożyła na niego skargę za pożyczenie dużej sumy pieniędzy na, jak to określił, inwestycję w startup, a następnie zniknięcie. Sprawa została umorzona, ponieważ nie udało się odnaleźć Gavina, a Linda nie miała wystarczającej dokumentacji, aby ją kontynuować. Mimo to, złożony pozew wciąż tam był, opatrzony datą i podpisem, ze szczegółami, które brzmiały aż nazbyt znajomo.
Żołądek mi się ścisnął, gdy Ethan wskazał na inną sekcję teczki. Michigan. Mężczyzna o nazwisku Daniel Rhodes zgłosił Gavina za oszustwo w rzekomym przedsięwzięciu joint venture. Daniel twierdził, że Gavin przekonał go do oddania oszczędności, obiecując wysokie zyski, po czym przestał odbierać telefony i opuścił stan. Sprawa została zarejestrowana, krótko zbadana, a następnie zamknięta, ponieważ Daniel nie mógł sobie pozwolić na dalsze drążenie tematu, a Gavin już poszedł dalej.
To było jak obserwowanie wzoru rysującego się na papierze. Skrzywdzeni ludzie, niekompletne dokumenty, mężczyzna, który zniknął, gdy tylko zaczęły pojawiać się konsekwencje. Zapytałem Ethana, dlaczego nikt go nigdy nie powstrzymał. Lekko wzruszył ramionami i powiedział, że finansowi drapieżcy często prosperują w szarej strefie. Utrzymują się tuż pod progiem poważnych wydziałów kryminalnych, wykorzystując zaufanie, wstyd i fakt, że wiele ofiar nie chce wnosić swojego prywatnego bólu na publiczne sale sądowe.
Potem otworzył ostatnią część teczki. W tej widniało moje nazwisko, a także nazwisko Evelyn i Gavina. Ethan powiedział, że sprawdził, czy mieszkanie jest obciążone hipoteką. Nie było żadnych oficjalnych hipotek na moje nazwisko, co przypuszczałem, ale były pewne niepokojące dokumenty związane z proponowaną linią kredytową. Dokumenty, które zostały rozpoczęte, ale nigdy w pełni nie zrealizowane. Znalazł projekt umowy w lokalnym banku, wskazujący, że Gavin rozpoczął formalności związane z wykorzystaniem mieszkania jako zabezpieczenia kredytu na remont.
Ciekawostką był blok podpisu. Moje nazwisko widniało jako właściciela. Następnie drugi blok, przeznaczony dla współpodpisującego, zawierał nazwisko Evelyn, a nie moje. Większość formularza była niekompletna, ale Ethan powiedział, że wewnętrzne notatki banku wskazywały, że Gavin naciskał na dodanie Evelyn jako strony odpowiedzialnej za ten dług, mówiąc o tym, że jego narzeczona wkrótce przejmie nieruchomość.
Wpatrywałam się w tekst, aż słowa mi się rozmyły. Myśl, że próbował wykorzystać mieszkanie, miejsce związane z naszą mamą, to, które podarowałam Evelyn jako symbol miłości i stabilności, sprawiła, że zacisnęłam dłonie w pięści. Powiedziałam Ethanowi, że nigdy niczego nie autoryzowałam. Nigdy nie zgodziłam się na żadną pożyczkę, żaden remont wykraczający poza te, które sama sfinansowałam.
