Byłem w szoku. Chwilę później pod drzwiami wsunął się papier: „Umowa o Dofinansowaniu Domu”, w której stwierdzono, że po wyzdrowieniu będę musiał gotować, sprzątać i płacić czynsz. Oboje mieli na niej podpisy. Mój nie – a jednak zostawili długopis.
Czego nie wiedzieli? Kilka miesięcy wcześniej schowałam zapasowy klucz za wezgłowiem łóżka. Otworzyłam drzwi, wzięłam telefon i zadzwoniłam do siostry.
Przyjechała policja. Pokazałem im umowę i dokumenty medyczne. Collins i Jenna próbowali przeinaczyć historię, ale fakty mówiły same za siebie. Tej nocy odszedłem na dobre.
Tydzień później złożyłam pozew o rozwód.
Collins bronił się, ale mój szwagier, prawnik, ukrył go jako dowód.
Collins przegrał i sprawę, i pracę. Jenna ostatecznie została eksmitowana.
Kilka tygodni później wpadłem na Collinsa w aptece. Powiedział: „Zrujnowałeś mi życie”. Uśmiechnąłem się tylko i odpowiedziałem: „Nie – w końcu wybrałem swoje”.
